ONGEKEND HAAGS

Elles Pleijter van Hekgolf – interview met een theatermaker

Interview met Elles Pleijter; theatermaker en artistiek leider van wijk-en participatietheater Hekgolf.

Elles Pleijter is theaterregisseur/eigenaar van Hekgolf (www.hekgolf.nl). Ze woont nu inmiddels 10 jaar in Den Haag. Hiervoor heeft ze in Amsterdam gewoond waar ze ook verschillende theaterproducties heeft gedaan. “Wat het zo leuk maakt om theater te maken, is vooral, dat ik kan werken met mensen , die theater maken als hobby hebben. Ik heb in het verleden ook met professionals gewerkt, maar de beleving is dan toch anders.”

Theater is een geweldige manier om iets over te brengen. Mensen, die naar een stuk komen kijken zijn geinteresseerd, betalen geld voor een kaartje en bovendien luisteren ze aandachtig naar wat jij te vertellen hebt op het podium.
Ik heb gewerkt met verschillende groepen, in binnen- en buitenland. Ouderen, daklozen, mensen met een psychische achtergrond. Vaak waren het mensen uit de buurt. Dit zijn groepen, die het gevoel hebben, dat ze niet gehoord worden. Theater is dan ook een goede vorm om met verschillende emoties en gevoelens, zoals angst en machteloosheid, om te gaan.

Deze mensen doen dit voor hun hobby. En toch blijft het heel bevredigend om uit deze mensen iets te halen, waarvan ze zelf niet wisten dat ze het in zich hadden.
Theater was ook voor mij een hobby. Ik ben er vroeg mee aangestoken en het heeft me niet meer los gelaten.
De inhoud van de theaterstukken staat meestal dicht bij de spelers. Ze vertellen en spelen dingen die ze zelf mee maken. Mensen met een psychische bijzonderheid bijvoorbeeld, zijn soms onzeker en bang dat de ziekte weer de kop op steekt. En het kan ook best lastig zijn om met deze kwetsbare groepen te werken. Als regisseur moet je dan een goed plan hebben. Hoe hou je de mensen gemotiveerd? Hoe zorg je ervoor dat iedereen zijn tekst kan leren en onthouden? Hoe zorg je ervoor dat de sfeer in de groep prettig blijft? Dit werkproces is heel belangrijk.

Ik heb zelf ook in de zorg gewerkt, op verschillende afdelingen van psychiatrische klinieken. Ook hier heb ik theaterstukken gemaakt, maar die waren vooral bedoeld voor de instellingen zelf. Deze voorstellingen waren dan ook alleen toegankelijk voor clienten, personeel en familieleden. Om bewustwording te kweken, zou je deze voorstellingen ook buiten de instellingen kunnen geven.

Een groep, waar ik heel graag mee zou willen werken zijn vluchtelingen. Het gaat om aangrijpende verhalen. En door er over te vertellen op een podium, kan je mensen samenbrengen. Ik zou ook nog wel een keer met daklozen willen werken. In Amsterdam heb ik al een stuk gemaakt met een groep. Ook dit is geen gemakkelijke groep om mee te werken. Maar ik heb gemerkt, dat als er duidelijke regels zijn, dat het over het algemeen geen problemen zijn. Zo had ik bijvoorbeeld als regels dat ze op dag van de repetitie geen drugs mochten gebruiken. Als ze binnenkwamen om te repeteren, konden ze ook eerst eten. En zo probeer je toch een manier te vinden, waardoor het prettig is voor iedereen.

Ik ben nu vooral bezig met een project met ouderen en een met gehandicapten. Het theaterstuk “de leugen van het geheugen” gaat in januari 2016 weer van start en wordt gespeeld in verschillende instellingen.

Elles wil een oproep doen voor een ander nieuw project: een theaterstuk met mensen uit onze doelgroep! Dus als je naast je bijzondere GGZ-diagnose ook nog bijzondere belangstelling hebt om te schitteren op het toneel, schroom dan niet en mail of bel voor nadere informatie:

HEKGOLF
Wijk- en participatie theater
www.hekgolf.nl
info@hekgolf.nl
Elles Pleijter : 06-22219360

Saïd & Sjenell