HEKGOLF houdt van de bewoners in de Haagse volkswijken. Maar het leven daar is niet altijd even makkelijk. Daarom wil Hekgolf via kunst verbindingen tussen mensen van verschillende achtergronden en leeftijden tot stand brengen. HEKGOLF gaat zich daarbij de komende jaren actief bezighouden in met name de Haagse wijk LAAK.
HEKGOLF biedt Kunst- en Cultuurvormen aan waarbinnen de
wijkbewoners zichzelf als het ware kunnen portretteren. Deze portretten zijn te zien binnen een kunstuitingen als: een theatervoorstelling, een expositie, een verhalensalon, een muziekstuk of een Hekgolf -film. Via deze kunstuitingen wordt het leven in de wijk op een realistische of fictieve manier weerspiegeld.
HEKGOLF stelt zichzelf altijd ten doel bewustwording en empowerment tot stand te brengen bij de mensen waar zij mee werkt en maakt de wijkbewoner aldus tot kunstenaar van zijn of haar eigen leven.
Hekgolf?
Contact met haar publiek ziet Hekgolf als haar prioriteit. Daarom zijn de Hekgolfprojecten vaak interactief van aard. Hekgolf wil: de draak steken, zintuiglijk bij de strot grijpen, ontroeren, schokken, troosten, tot nadenken stemmen, pispaal zijn.
Download hier het Jaarverslag 2008 van Stichting Hekgolf.
So what’s new?
Het gaat bij Hekgolf altijd om hoe mensen van nu zich verhouden tot krachten waar ze in hun eigen tijd mee worden geconfronteerd. Deze krachten hebben sterke invloed op ons denken en handelen. Vaak zonder dat we ons ervan bewust zijn en zonder dat we er (nog) constructief handen en voeten aan kunnen geven. Dit probeert Hekgolf wel met haar vormen van kunst. Het zal bij Hekgolf dan ook vaak gaan over de menselijke identiteit en daarmee gepaard gaand, het zich verhouden tot de tijd waarin we leven en de problemen die daarbij op ons afkomen: het gaat over (on)machtsgevoelens, het zoeken naar levensvervulling, het veroveren van een eigen plek in een veranderende samenleving, het gedroomde leven versus de realiteit. Het gevecht tegen gemak, vooroordelen en cynisme.
Wat wil Hekgolf?
Hekgolf wil pijnlijke processen aan de orde stellen waarin de hoop op een vage manier zal doorklinken en zoet smakende nostalgie ons niet weerhoudt het toch allemaal anders en beter te willen.
